بحسب يكى از تفاسير . 4 - زواج ، مانند آن چه در آيهء فوق است . از احكام مستفاد از اين آيه يكى آن كه محصنات يعنى زنان مزوجه تا در نكاح شوهران هستند بر غير ايشان حرامند ديگر آن كه كنيزكان مزوّجه‌اى كه استرقاق ( به خريدارى يا اتّهاب يا ميراث يا اسارت يا غير اينها ) براى آنها حادث گردد از اين حكم استثناء شده زيرا مالك جديد مىتواند نكاح را فسخ و پس از عده با او نزديكى كند همچنين كنيز مزوّجه به مملوك شخص زيرا مالك مىتواند نكاح را فسخ و بعد از انقضاء عده به كنيز نزديكى كند . 4 - آيهء 221 ، از سورهء بقره * ( وَلا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَلأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَلا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا وَلَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكٍ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ أُولئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ ) * . در اين كه مراد از « مشرك » خصوص غير اهل كتاب از كافران است يا شامل ايشان نيز هست اختلافست و براى هر قولى به آياتى از قرآن مجيد تأييد به عمل آمده و در نتيجه در نكاح اهل كتاب اختلاف واقع شده است : در مذهب شيعه بعضى مطلقا نكاح اهل كتاب را حرام دانسته‌اند بعضى مطلقا حلال دانسته‌اند ( نسبت بابن جنيد داده شده ) بعضى بعنوان متعه حلال و بعنوان دوم حرام دانسته‌اند . فاضل از جمله هفت فائدهء فقهى كه در اينجا آورده مكروه بودن قصد جمال و مال است در مقام نكاح ( از كلمهء « اعجاب » استفاده كرده است ) .